Wat een vreemde wedstrijd daar in het verre Rutten in de N.O. Polder!!! Als je 5 minuten heb gespeeld, de tegenstander in die 5 minuten volledig van de mat speelt, 5 corners hebt gehad en de 1 – 0 scoort door een prima schot van René van Zutphen (na een knalharde kopbal van Winfried Tromop tegen de paal)dan denk je als supporter: “Dit wordt een wedstrijd om het doelsaldo wat op te voeren”!
Maar ene Joris van den Berg heeft het vroeger al in een van zijn boeken geschreven: .Mysterieuze krachten in de sport”. Wacker vergat, met de stevige wind enigszins in de rug, afstand te nemen. Sterker nog: Tegenstander R.K.O. kroop steeds meer uit haar schulp en ze kregen steeds meer het idee, dat er misschien tegen dit op het oog sterker lijkende Wacker, wel iets te halen zou zijn.
En dat werd na de rust, die met die 1 – 0 voorsprong voor Wacker was in gegaan, ook bewaarheid. Nu met de toch wel stevige wind in de rug, gingen de jongens uit de polder er flink tegen aan en de gelijkmaker kon niet uitblijven!
“Lange halen, vroeg thuis”was hun motto!!
Ondanks het prima keepen van Jeroen Koeling, die maar eens weer van stal was gehaald omdat de vaste keeper Daan Dekker op de training geblesseerd was geworden. Als vereniging een rijk bezit om zo’n man als Jeroen achter de hand te hebben, als trainer, als voetballer en……als het moet: als keeper in het 1e elftal! Hulde voor deze Jeroen!!
Dus…lag de bal, buiten de schuld van Jeroen, achter hem in het net . Onbegrijpelijk: 1 – 1. Maar dan blijkt, dat deze Wackergroep niet alleen aardig kan voetballen, maar ook mentaal een aantal jongens in haar midden heeft, die het elftal op sleeptouw willen (en ook kunnen) nemen. Dan maar iets minder voetballen en wat “meer de beuk er”!!!! werd het motto, daarbij gebruikmakend van de snelle voorhoede waarover men beschikt. En ondanks het feit, dat men enkele spelers met blessures moest wisselen, kwam toch de verdiende overwinningsgoal op het scorebord. En wat fijn dat de goed ingevallen Joost van der Weide de maker mocht zijn. Dik en dik verdiend dat wel!
Jan Tijink