Categorie: Wedstrijd verslagen

Wacker 3 heeft de draad weer opgepakt na een inzinking aan het einde van 2018. In 2019 zijn alleen nog maar overwinningen geboekt, en stiekem wordt er door de mannen van JP weer naar boven gekeken….

Ook vandaag werden de 3 punten meegenomen uit Oldeholtpade, waar na 90 minuten ploeteren in de klei gewoon een keurige 0-5 op het scorebord stond! Voorwaar een unieke gebeurtenis, want het was goalie Dennis E. nog geen één keer gelukt de nul te houden, maar nu was het toch zover. Klasse!

Tsja, wat kunnen we er verder over zeggen: het was nat, modderig en toch nog leuk. Erwin en Oscar lieten na langdurig blessureleed weer eens van zich horen en dat was niet onverdienstelijk. Jurian krijgt langzaam het voordeel van de twijfel, misschien mag hij wel blijven bij de toppers van W3 😊. Frank was dodelijk effectief als altijd, Jan vond weer eens het goede net, en Lars had vandaag het vizier nog niet op scherp. Geen flauw idee wie er verder gescoord heeft, veelal uit een kluts, en de laatste 10 minuten was uw razende reporter alweer douchen. Mara gelukkig bleef het nog lang onrustig in het hoge noorden!

Volgende week spelen we thuis tegen BEW 2, die staan 1 plaats boven ons. Enkele wijze woorden en aanmoedigingen zijn meer dan welkom! Tot dan, 10 uur thuis!

Op een nog net bespeelbaar veld, onder barre omstandigheden met de gehele wedstrijd regen en zelfs natte sneeuw en ook barre kou, moesten onze blauwwitten aantreden tegen de jongens uit Munnekeburen (V.W.C.) waarvan in de uitwedstrijd reeds met 7 – 2 was gewonnen.

En het gevaar van zo,n uitslag dat men dan de thuiswedstrijd als een “makkie”gaat zien. Trainer Theo van ’t Zand had ze kennelijk duidelijk op het hart gedrukt de 7  – 2 gauw te vergeten en er vanaf de 1^e minuut 100% voor te gaan! En dat heeft het elftal, ondanks de beroerde omstandigheden zoals hierboven genoemd, op sublieme wijze gedaan. Onder de prima leiding van scheidsrechter  Slag uit Rouveen (hij kon het deze middag zonder gele kaarten doen, hetgeen ook een compliment is aan de sportiviteit van beide ploegen!!)trok Wacker meteen ten aanval , al moest men wel attent zijn voor de uitstekende midvoor van V.W.C.

Het duurde tot de 11^e minuut voordat de kwikzilverachtige Rob van Luin kans zag om Wacker op een op 1 – 0 voorsprong te zetten. En diezelfde Rob van Luin schoot in de 26^e minuut ook nummer 2 binnen. Dat was ook de ruststand.

Kletsnat zochten de beide elftallen de warme kleedkamer (en warme thee) op. Na de hervatting zocht Wacker meteen maar weer het doel van V.W.C. op, waarin een niet al te beste keeper stond en het was dan ook geen wonder dat Mark Kramer kans zag de 3 – 0 op het scorebord te brengen.  En terwijl doelman Daan Dekker bijna blauw van de kou in het Wacker  doel stond, zag hij dat zijn collega van V.W.C. een schot van aanvoerder Edwin Dekker liet glippen en Mike Hooier eenvoudig de 4 – 0 binnenschoot. En toen Mark Kramer ook nog een corner in een kéér in het doel zag belanden,  waardoor de stand 5 – 0 werd, kon scheidsrechter Slag, tot opluchting van velen, deze wedstrijd naar het verleden fluiten. Wacker deed deze zondag goede zaken en zit, met nog een paar ploegen, op kampioenskoers.

Zondag a.s. gaan de Wijkers de polder in en wel naar Rutten.(R.K.O.)

Jan Tijink

Sinds de deceptie in Wanneperveen op 2 december van het vorige jaar en vele afgelastingen en niet zo veel trainingen later, mochten we afgelopen zondag eindelijk weer eens het veld op om een potje te voetballen. En direct tegen niet zo maar een tegenstander, maar tegen de spekbranders, alias de vrienden van Henry uit Ruinerwold!

Om strak 10 uur in de ochtend gaf scheidsrechter A. Klomp het startsein waarna de wedstrijd losbrandde. Hoewel Wacker in het begin het betere van het spel had, bereikten de voorzetten vanaf de flanken de spitsen helaas niet. De kopsterke verdedigers van Ruinerwold leken een eenvoudige ochtend te gaan krijgen. Dit veranderde plots toen Ruud “Gerrard” van Zanten na een onnavolgbare solo in de 16 meter onderuit werd gehaald. Aanvoerder Jan-Pieter nam zoals gewoonlijk de verantwoordelijkheid om dit klusje te klaren. Dit bleek makkelijker gezegd dan gedaan, want de 75 jarige doelman hield de strafschop tegen! De oude vos liet bewust zijn goede hoek open, Jan Pieter doorzag deze list niet en trapte hier jammerlijk in door de bal in deze hoek te schieten…

Een goede steekpass van Remco die de bal bijna op de doellijn legde, zorgde ervoor dat het zelfvertrouwen van Jan Pieter weer wat werd opgevijzeld. Jan Pieter tikte het balletje foutloos langs de keeper en de voorsprong was een feit! Ruinerwold stelde hier in de eerste helft weinig tot niets tegenover. Het balbezit voor Wacker was groot en de kansen voor Ruinerwold spaarzaam. De verdediging van Wacker stond goed! Toch kwamen ze vanuit het niets op 1-1. De door het zonlicht verblindde keeper Koeling tastte mis bij een hoge corner, waarna Jan Bouwman zijn kans schoon zag om ook eens te scoren! Helaas wel in eigen doel…

Naast dat Joeri jammerlijk het veld moest verlaten met een blessure in de schaamstreek gebeurde er voor de rest weinig bijzonders meer in de eerste helft. Het kopje thee, de donderspeech en tactische omzettingen van Remco en de inbreng van Henry moesten de zege binnen brengen in de tweede helft. Aangezien vlagger Ruben liever in bed aan zijn conditie werkte, nam Joeri de tweede helft de vlag ter hand en onder het toeziend oog van zijn halve familie kon de tweede helft starten.

Wacker nam direct weer het initiatief en nadat enkele kleine kansjes werden gemist, was het Dirk-Jan Bruins die de ban brak! Een verwoestend hard schot op doel werd door de nieuwe keeper  van Ruinerwold niet helemaal goed beoordeelt en hij zeilde zomaar het doel in! 2-1!! Binnen vijf minuten daarna was het ook al 3-1!! Remco stuurde de immer jonge Johnsen weg die eenvoudig de keeper voorbij kon lopen en de bal kon intikken. Geen vuiltje aan de lucht en de buit leek binnen!

Leek…. Inderdaad! Door de, door de overigens goed leidende scheidsrechter Klomp, gegeven discutabele strafschop kwamen de spekbranders zomaar terug op 3-2. Het zou toch niet….? Na een tiental wat zenuwachtige minuten waarin de achterhoede van Wacker werd getest, bleek dat de thuisploeg vandaag de sterkste was. Ondanks dat Wacker nog wat kansen miste, maakte Remco uiteindelijk de wedstrijd af door de bal vanaf 3 meter  voor het doel onberispelijk in te schieten. Zoals Steef terecht opmerkte; “1 kans, 1 doelpunt!”. De wedstrijd kabbelde daarna naar het einde toe. Er werden nog een paar kleine kansen gemist (ik noem geen namen Jan Pieter) waarna we de wedstrijd met een terechte 4-2 overwinning konden afsluiten! Op naar onze gelukkig veilig teruggekeerde keeper Dennis, een biertje en een gehaktbal!!

Volgende week zondag 3 maart opnieuw een kans om de toppers van het derde aan het werk te zien in de Wijk. Oldemarkt 3 komt ons dan met een bezoek verblijden.

Tsjonge, dat was even een deceptie!! Na die denderende overwinning (5 – 0) van vorige week in en tegen Balkbrug, kwam daar plotseling een dik verdiende nederlaag tegen v.v. Steenwijk het Wackerkamp binnen!

Op deze prachtige lentezondag, kwamen de roodwitte mannen uit Steenwijk Wacker even vertellen, dat de overwinning op Wacker in het begin van deze competitie, beslist geen toevalstreffer was geweest. Want ook nu toonde Steenwijk zich vanaf begin (hoewel het niemand verbaasd zou hebben als Wacker in de 1^e minuut de leiding had genomen, toen een bal via de keeper en de paal het veld weer invloog) duidelijk de betere ploeg. Hoewel de wedstrijd gelijk opging,  waren de Steenwijkers met hun snelle, jonge buitenspelers, onze blauwwitten regelmatig te “glad” af. Tot de rust kon Wacker de schade nog beperken en kon men met 0 – 0 thee gaan drinken, doch die thee was bij Steenwijk beter gevallen dan bij de “Wiekers”, want het overwicht van de roodwitten werd steeds groter en hun aanvallen steeds gevaarlijker. Hoewel keeper Daan Dekker met een paar knappe reddingen nog probeerde te redden wat er te redden viel, kon een doelpunt niet uitblijven. Dat kwam er dan ook in de 60^ste minuut toen keeper Daan een bal van zijn borst liet stuiten en dat was de 1 – 0. En wie gedacht had dat Wacker nu tegengas zou geven,  kwam bedrogen uit, want in de 69^ste minuut lag nummer 2 achter Daan. De wedstrijd was daarmee gelopen, hoewel Steenwijk niet te beroerd was om ook nog een derde goal te scoren. Een ontgoocheld Wackerteam achter zich latend. Niettemin……een verdiende nederlaag.

Trainer Theo van ’t Zand heeft een week de tijd om zijn team over deze tegenvaller heen te tillen en ze weer op te laden voor die uiterst belangrijke wedstrijd  om de 1^e periodetitel tegen UDIROS in het Friese Nieuwehorne.

En als je het mij vraagt:” Dat lukt hem”!! En met behulp van een flinke schare supporters, moet die broodnodige 1 – 0 overwinning er kunnen komen!

Sterkte mannen!!!

Jan Tijink

Openingswedstrijd nipt gewonnen door 35+
– Zondagmiddag 14:00 uur
– 7 graden met een koude bries
– 35+ (blauw wit) – Vets Wacker 3 (oranje)
– scheidsrechter A. Klomp

Als het fluitsignaal klinkt van de in het fel geel gestoken A. Klomp is het meteen duidelijk dat leeftijd hier geen rol speelt.
Het zijn de Vets die duidelijk het voortouw nemen tegen de geoliede machine 35+.
Dit resulteert dan ook in een snelle voorsprong in het voordeel van de Vets.
0-1 (F. Johannes)

Verbijstering langs de kant bij het kamp van 35+. De trommel stopte met dreunen de wisselspelers keken elkaar aan en benoemde dat het fijn was dat in ieder geval het ‘latje trap’ gewonnen was.
Was 35+ zo snel gebroken? Neen, de natuurlijke leider A. Ploeg (door ontbreken van M. Prent) van 35+ zette zijn ploeg neer en zorgde voor rust, heel veel rust aan de bal.
De passes kwamen aan en het begon beter en beter te draaien bij 35+. De Vets waren echter niet voor 1 gat te vangen over de grond was heel veel voor de verdedigers H. Platje, F. Johannes en natuurlijk good old S. Van Baalen (AKA: the beast)
Echter door de lucht was het de kopsterke S. Dekker die trefzeker was en diagonaal in wist te koppen en keeper J. Van der Laan kansloos liet en de 1-1 noteerde.
Meerdere doelpogingen volgden aan beide kanten echter bleef een doelpunt uit.
Een vlammend schot van R van Zutphen zorgde voor een siddering langs de kant en appelmoes in de handschoen van keeper van der Laan die er nog net aan zat.

In de 2de helft waren het wederom de Vets die het initiatief namen en de verdediging van 35+ in de problemen bracht door ze net een stap voor te zijn.
Hier zag je duidelijk wat El Falco bedoelde met: voetbal speel je met je hoofd want de bal is vlugger dan de benen.
Schoenmakers wist de 1-2 op het scorebord te noteren die, met een fabelachtige beweging en een hakje keeper J. Koeling passeerde.
Daarna ging het gas los bij de mannen van 35+. Dit resulteerde al snel in de gelijkmaker wederom S. Dekker die doel trof. (2-2)

Het einde van de wedstrijd naderde en de tijd begon te dringen voor beide teams die duidelijk niet gekomen waren om gewoon te ballen. Neen er moet gewoon gewonnen worden.
Wederom waren de Vets in de slotfase gevaarlijk edoch wist 35+ de wedstrijd over de streep te trekken met wederom een treffer van S. Dekker (3-2) die hiermee een hattrick noteerde.

De 3de helft was overigens duidelijk voor de Vets………
Voor alle leden en lezers een fantastisch 2019 gewenst!

Sportieve groet de reporter.

Wat naar buiten kijkend , begin ik te twijfelen aan het al dan niet door gaan van de amateurcompetitie. En ja hoor, om ongeveer half elf krijg ik aanvoerder Edwin Dekker aan de telefoon. “Afgekeurd”, is ongeveer het enige wat hij zegt. Er klinkt wat teleurstelling in zijn stem! Wat was hij vandaag ontzettend graag periodekampioen geworden bij “UDIROS” in het Friese Nieuwehorne. Ik begrijp zijn teleurstelling, doch de kans op dat periodekampioenschap blijft natuurlijk recht overeind, al zal het, met de winterstop in het vooruitzicht, wel even duren!

Maar tegelijkertijd denk ik:”Periodekampioenschap????” “Wat heeft ons eerste elftal dan toch een goede eerste helft van de competitie gehad!!”. En alle tegenstanders nu zo’n beetje gezien hebbende, moet ik eerlijk zeggen , dat onze blauwwitten toch duidelijk, technisch, tot een van de betere ploegen in deze 4e klasse A behoren. Maar, je moet natuurlijk onderweg niet te veel “brokken” maken! (blessures, schorsingen enz). Dan zou het nog best eens een mooi einde van deze competitie kunnen worden.

Rust op de velden nu enkele maanden!! Donkere dagen rond Kerst en Oud en Nieuw. Dagen om na te denken over wat achter je ligt en zeker ook om vooruit te kijken!

Je zult waarschijnlijjk ook tot de ontdekking komen, dat het leven soms grillig en bizar kan zijn!  Denk aan trainer Theo van ’t Zand, die de ene dag zijn vader wegbrengt en de volgende dag zijn “kop er bij moet hebben” bij een eventueel periodekampioenschap van zijn eerste elftal van “Wacker”.

“Cést la vie”, zegt de Fransman, “dat is het leven”. Ups en downs!! We kennen ze allemaal!!

Ik wens U allen fijne, rustige feestdagen toe en een zeer voorspoedig 2019!!

Jan Tijink (supporter)

Hoewel de weersvooruitzichten slecht leken voor het weekend, kon er, mede dankzij het kunstgras bij de voetbalvereniging  “Aengwirden” (in het plaatsje Tjalleberd ,gemeente Heerenveen) gespeeld worden. Zelfs onder goede

weersomstandigheden! De stand op de ranglijst gaf vooraf aan, dat deze wedstrijd voor Wacker niet al te veel moeilijkheden mocht opleveren. Zij immers behoren tot de kopgroep in de 4^e klasse A, terwijl “Aengwirden” de laatste plaats bezet. Het begin was ook heel duidelijk voor onze blauwwitten uit De Wijk, die nog steeds de geblesseerde gebroeders Van Luin moeten missen! Vooral technisch was Wacker duidelijk de betere ploeg. ”Aengwirden” gooide er echter een zodanige portie enthousiasme tegenaan, dat het best een leuk schouwspel werd. Het duurde echter tot de 20^e minuut voordat Wacker die meerderheid kon uitdrukken in een doelpunt. Topscorer, aanvoerder Edwin Dekker, vond met een mooie kopbal het doel,al zat ook de laatste man van de thuisclub er nog even met zijn hoofd tussen. 1 – 0 zou een mooie ruststand zijn geweest, ware het niet dat Derk  Jan Teunis

een 2 – 0 ruststand nog mooier vond. Aldus geschiede! In de 45^e minuut schoot hij Wacker met een heerlijke 2 – 0 voorsprong richting de thee!

Na de rust was het lange tijd wachten op de genadeklap van Wacker. Men bleef steeds in de meerderheid, maar dat beslissende doelpunt wilde niet vallen! Daar moesten we op wachten tot Joost van der Weide inviel. Hij maakte de vreugde in het Wackerkamp (en zeker ook bij zichzelf!) compleet, door vlak voor tijd nummer  3  binnen te schieten. Een mooie,  dik verdiende overwinning en…………een mooie opmaat (om in muziektermen te blijven) voor de beslissende uitwedstrijd  tegen “Udiros” volgende week zondag, om de 1^e periodetitel .

Jan Tijink