Categorie: Wedstrijd verslagen

Ja, ja, het was zondag voor Wacker: Er op of….. er onder! Het werd het laatste. De laatste twee wedstrijden  (uit naar ULO SPORT in Zwolle en , volgende week de thuiswedstrijd tegen “De Blesse) moesten absoluut gewonnen worden om  mee te blijven doen voor het kampioenschap! De eerste wedstrijd bleek zondag j.l. al een te zware druk op de schouders gelegd te hebben bij onze blauwwitte ploeg.  Het begin was overdonderend van Wacker! In de 1^e minuut knalde René van Zutphen keihard op de kruising en ……..uit de tegenaanval van  de Turkse  ploeg lag de bal achter doelman Daan Dekker in het Wijker doel! Dat was even andere koek!! Je zag de hierboven genoemde druk al een beetje binnensluipen bij de Wijker ploeg en het werd er niet beter op, toen Ulo Sport in de 14^e minuut de stand zelfs op 2 – 0 zette.

Gelukkig zorgde Winfried Tromop ervoor dat de hoop bij de Wacker-aanhang niet helemaal verloren ging,want hij frommelde de tegengaol binnen, zodat er met een 2 – 1 voorsprong voor Ulo Sport,  thee kon worden gedronken.

Na rust kreeg Wacker de wind mee en met alle moed die er nog in de benen zat, probeerde men die broodnodig gelijkmaker te maken. Maar opnieuw kwam er een geweldige dreun in het Wackerkamp, toen in de55e minuut Ulo Sport kans zag de derde te produceren. Met de moed der wanhoop trok Wacker ten aanval en waarachtig, in der 72^e minuut zag Rob van Luin kans om de 3 – 2 op het scorebord te brengen. En toen Winfried Tromop in 91^e minuut de gelijkmaker (uit een penalty) binnenschoot, was er nog weer hoop.En het sprookje leek nog niet voorbij, want in de 6^e minuut van de blessuretijd, kwam diezelfde Rob van Luin alleen voor de keeper van Ulo Sport te staan en terwijl we allemaal klaar stonden om de broodnodige overwinning te gaan vieren, miste Rob deze unieke kans. Over en uit!! Uithuilen en in de  nacompetitie opnieuw beginnen!!!!

Jan Tijink

Op een werkelijk prima grasmat (hulde aan de terreincommissie) . onder mooie weersomstandigheden, begon Wacker aan zijn een na laatste thuiswedstrijd van deze voetbalcompetitie 2018/2019. Een competitie, die beslist spannend was en is tot de laatste wedstrijden over 2 weken. Wacker mocht, wilde men in de pas blijven lopen met enkele koplopers, beslist geen puntverlies oplopen tegen de mannen van UDIROS(“Ons Dorp Is Riek Oan Sport”)uit het Friese Nieuwehorne.Deze vereniging zullen we volgend jaar niet meer terugzien in de zondagcompetitie, want zij gaan naar het zaterdagvoetbal. Desalniettemin probeerden deze Friese mannen hun huid zo duur mogelijk te verkopen! Dat bleek ook wel, want na 4 minuten namen zij brutaalweg de leiding, na een misverstand in de Wackerverdediging. Dat was wel even schrikken in het Wackerkamp, want daar had men absoluut geen rekening mee gehouden.Maar gelukkig hield men “de kop erbij” en onder aanvoering van de wederom voortreffelijk spelende, Winfried Tromop, toog men ten aanval. En het was Rob van Luin (met zijn snelheid een plaag voor de tegenstander) die in de 11^e minuut de gelijkmaker scoorde. En nadat Joost van der Weide met een geweldige knal het houtwerk op haar kwaliteit teste (het leek er op dat de bal achter de doellijn belandde, doch de voortreffelijk fluitende 18 jarige (!!) scheidsrechter Bart Zinger uit Westerbork, kon onmogelijk constateren dat dit een doelpunt was) was het de al eerder genoemde Winfried Tromop die met een schitterende vrije trap , in de  13^e minuut Wacker naar een voorsprong schoot. En toen Joost van der Weide in de laatste minuut voor de rust met een prachtige kopbal de 3 – 1 liet aanteken, was dat de nekslag voor de dappere Friezen.

In de tweede helft liet broer Nick van der Weide zien, niet onder te willen doen voor broerlief Joost door nummer 4 binnen te schieten. De wedstrijd was natuurlijk al lang gelopen en het was voor de ijverige Ruben Roesscher  heel fijn om met een beste “pegel”, nummer 5 in de touwen te jagen.

De uitslagen op de andere velden waren van dien aard dat Wacker, met nog 2 wedstrijden voor de boeg, a.s. zondag uit naar ULO SPORT in Zwolle en de week daarop (zoals het nu lijkt)  thuis de “kraker” tegen “De Blesse”,nog steeds in de race is voor een kampioenschap!!.

Spannend tot de laatste speeldag!!!!!!!!!!

Jan Tijink

De voetbalvereniging “Kraggenburg” had gevraagd om de, voor 5 mei vastgestelde competitiewedstrijd tegen “Wacker” , te spelen op vrijdagavond 3 mei om 19.30 uur.

“Wacker” ging daarmee akkoord, er van uitgaande dat men in Kraggenburg over een lichtinstallatie beschikte. Niet dus!! Een riskante zaak natuurlijk, zeker als het weer wat aan de donkere kant is. En dat was het die vrijdagavond. Ook de scheidsrechter zag de bui, letterlijk en figuurlijk, al hangen! Hij besloot dus om maar om 19.15 uur te beginnen. De hele competitie beginnen we meestal te laat, doch nu een keer een kwartier te vroeg!! En dat was maar goed ook, want toen de scheidsrechter om ruim kwart over negen afblies voor het einde, kon je mekaar nog net zien!

Maar nu de wedstrijd. Toen alles en iedereen op het veld stond om kwart over zeven en men af wilde trappen, was daar plotseling een hond op het veld, zo’n klein “keffertje”(sorry hondenbezitters) die van de ene kant van het veld naar de andere kant rende. Spelers, bestuursleden en zelfs de scheidsrechter, er achter aan. Een koddig gezicht was het wel!! Het beest had er ontzettend veel lol en maakte zijn rondjes  in steeds nieuwe records!! Eindelijk was daar de eigenaar met een touw, dat hij om de nek van het hondje wist te krijgen. Je vraagt je dan wel af, waarom hij dat touw niet eerder om de nek van het hondje had gedaan? Wie laat nou een hond los op een voetbalveld waar dat beest een bal zag rollen!!

O ja, er was ook nog de wedstrijd van Kraggenburg tegen Wacker. Beide ploegen hadden nog belang bij de punten, Kraggenburg omdat ze dat degradatiespook steeds dichter bij zien komen en Wacker ( gelukkig weer compleet)lonkt toch nog wel met een scheef oog naar de toppositie. De omstandigheden waren niet best, een druiliger regen, een spiegelglad veld en dus vele glij- en valpartijen. De “polderjongens” gingen er in het begin beter mee om en gooiden er een flinke portie enthousiasme tegen aan en waren, optisch althans, duidelijk sterker. Gelukkig heb je dan een aanvoerder die op zoek is naar de  tweede serie van 100 doelpunten. Juist hij, Edwin Dekker, vond dat het tijd werd om aan die tweede serie te beginnen. En uit een prima voorzet van Rob van Luin, kopte Edwin, vallend, à la Bep Bakhuis(ouderen onder ons zullen zich dat doelpunt nog wel herinneren!!!), de 1 – 0 voor de blauwwitten  binnen. Met die stand gingen we rusten. Ik heb een vermoeden, dat trainer Theo van ’t Zand, pittig heeft gesproken in de kleedkamer (of iets door de thee heeft gedaan) want er stond na de pauze een ander blauwwit binnen de lijnen. Men greep het overwicht en liet dat ook niet meer los. Er ontstonden prachtige kansen maar ………..tussen de palen: Ho maar!  En de schaarse uitvallen van Kattenburg bleven gevaarlijk, maar keeper Daan Dekker had, na zijn blessureleed, een aantal voortreffelijke reddingen in huis. Hij kon echter niet voorkomen, dat de “polderjongens “de gelijkmaker “binnenfrommelden”. Zouden we dan toch, hier op de bodem van de Zuiderzee, schade oplopen???Nee toch? En wie kwam daar in het halfdonker, onder het toeziend oog van zijn vader en moeder, als reddende engel naar voren geschoven?? Juist ja, die lange, wat slungelig aandoende  jongen, die maar steeds beter gaat spelen en ook tijdens deze wedstrijd weer een geweldige mentaliteit toonde: KEVIN KLOMP. Hoe hij het precies heeft gedaan konden we aan de andere kant van het veld  in het halfdonker niet goed zien, maar hij had het bruine monster achter de doelman weten te werken! Grote vreugde bij spelers en de 12 (!!!) supporters van Wacker (waar waren die anderen????).

Met nog 3 wedstrijden (2 thuis, Udiros en De Blesse) en 1 uitwedstrijd naar Ulu Sport in Zwolle, brandt het licht aan het eind van de tunnel nog steeds!!!

Jan Tijink

Het werd vooraf toch wel  de wedstrijd in de 4e klasse A van het district Noord genoemd. Steenwijkerwold met 36 punten op plaats 1 en Wacker met 35 punten vlak daar achter. Het werd daar, op het zonovergoten terrein in Steenwijkerwold, ook een echte topper! Het niveau was niet altijd erg hoog, doch de spanning vergoedde veel.

Onder leiding van scheidsrechter Richard Meints, trok Wacker vanaf de 1e minuut meteen flink van leer en na 15 seconden lag de bal reeds achter de doelman  van Steenwijkerwold. Helaas, helaas keurde de scheidsrechter (zonder dat de grensrechter van Steenwijkerwold vlagde) het doelpunt, voor vriend en vijand niet te begrijpen , af. De omhelzingen voor de man die scoorde, Mark Kramer, waren helaas overbodig.

Er volgt dan een echt titanengevecht, waarbij de ploegen elkaar weinig ontlopen. En opnieuw wordt er in de Wackerkringen in de 18e minuut gejuicht, want weer ligt de bal in het Steenwijkerwoldse doel! En weer helaas, helaas, keurt de scheidsrechter ook deze treffer om onbegrijpelijke reden af!! De verdedigingen van beide ploegen houden daarna stand. Bij Wacker is dat vooral de verdienste van Stefan Pouwels, de man die teruggekeerd is van vv Staphorst en als laatste man, de geblesseerde Winfried Tromop, voortreffelijk verving!

Dan komt de tweede helft waarin blijkt dat beide ploegen echt niet willen verliezen. Voorzichtig valt men aan en uit een schitterend genomen corner van Rob van Luin, weet good old Rene van Zutphen met een prima kopbal onze blauwwitten op een 1-0 voorsprong te zetten. Trainer Theo van ’t Zand gooit er nog twee wissels tegen aan  (de nog jong uitziende en ster van het verleden, Remco Stadman, komt Joost van der Weide vervangen en de geblesseerde Maurice Bouderij wordt vervangen door Nick van der Weide) doch de druk van de roodzwarten wordt steeds groter. De “Wieker”supporters houden hun hart vast! Als dit maar goed gaat??? Nee, dus!

Uit een of andere gekke klutsbal, scoort Steenwijkerwold de gelijkmaker. Een terechte uitslag van een spannende match! En…..het blijft ongelooflijk spannend aan de kop van 4A.

Jan Tijink

Opstelling Wacker 3: Dennis, Theo, Arend (45m. Henry), Jurian, Hans (45m. Steef), Jan (10m. Joeri), Jan Pieter (c), Roland, Dirk Jan (45m. Tom), Jeroen (60m. Ferry) en Frank.

Op een zonovergoten sportpark aan de Wiltenweg trapte Wacker 3 zondagmorgen af tegen Oranje Zwart 2. Wacker 3 was gewaarschuwd aangezien de uitwedstrijd met 3-1 verloren ging tegen deze jonge knapen uit Wanneperveen. De selectie van Wacker had zondag helaas te kampen met een handjevol blessures en Remco (één van de vele talenten uit de kweekvijver van Wacker 3) was geselecteerd voor een reisje naar Steenwijkerwold. Gelukkig mocht dit de stemming niet drukken. Joeri nam zondag het tactische gedeelte voor z’n rekening. De koppies bij Wacker stonden op scherp en na een korte hevige warming up begon de wedstrijd. Scheidsrechter van dienst was Jan Koster. Jan zou een makkelijk ochtend tegemoet gaan.

De wedstrijd begon van beide kanten als egeltjes vrijen. Hier en daar een speldenprikje, maar voorzichtigheid leek geboden. Na circa 10 minuten sloeg het noodlot toe voor Wacker. Jan Bouwman raakte ongelukkig geblesseerd en moest het veld verlaten. Jan is sindsdien ook niet meer gesignaleerd aan de Wiltenweg. Geruchten over een reisje met Wacker 1 naar Steenwijkerwold deden hardnekkig de ronde (nogmaals een oproep aan de begeleiding  Wacker 1; Jan = beschikbaar). Joeri nam de plek van Jan bijzonder verdienstelijk over. Na een rommelige periode viel de bal pardoes voor de voeten van Frank en deze schoot onberispelijk raak. 1-0! De eerste helft ging gelijk op, maar beide teams wisten het net niet te vinden. Bij Wacker was dit vooral te danken aan Theo en Dennis, die beide een puike partij speelden.

Wat er in de thee zat in kleedkamer 6 zal voorgoed een raadsel blijven, maar de jongens van Oranje Zwart waren in de tweede helft geen schim van het team uit de eerste helft. Wacker ging daarentegen nóg verzorgder en frivoler spelen. De achterste linie van OZ bleef consequent op één lijn verdedigen en bij iedere steekpass van Wacker was het bingo. Na doelpunten van Jan Pieter, Frank, Joeri, Ferry en Roland stond zomaar 8-0(!) op het scorebord. De ene na de andere Wacker-speler verscheen voor de keeper van Oranje Zwart. Wacker was in de afronding soms wat onnauwkeurig, anders was een grotere uitslag zeker mogelijk geweest. De achterhoede van Wacker werd bij vlagen getest, maar ‘de nul’ kwam niet in serieus gevaar. Scheidsrechter Jan Koster vond het na de 8-0 van Roland Steenbergen wel welletjes en floot voor het einde van deze sportieve wedstrijd.

Na de wedstrijd is luidkeels gezongen voor de jarige Frank (34) en in een heerlijk lentezonnetje werd deze mooie ochtend afgesloten onder het genot van tarwe-smoothies en gehaktballen.

De competitie is, met nog 5 à 6 wedstrijden te spelen , in een fase aangekomen waarin “het er op aan komt”, zowel voor de bovenste plaatsen als voor de onderste. En bovendien valt er ook nog wat te verdienen met de 3 periodetitels, waarvan Wacker inmiddels periode 1 binnen heeft en De Blesse de tweede periode.

Afgelopen zondag ontmoetten beide kemphanen OranjeZwart (Wanneperveen) en Wacker elkaar  op het sportpark in De Wijk. Bij het begin van de wedstrijd had Wacker 2 punten meer (34) dan de oranjehemden uit Wanneperveen(32).En dat was aan het eind nog zo, want het werd een gelijkspel van 1 – 1..

Mooi weer, een prima grasmat, veel publiek; allemaal ingrediënten om er een mooie pot voetbal van te maken. Het werd vooral “werkvoetbal”, waarbij beide partijen elkaar weinig toegaven. Oranje Zwart had een uitstekende doelman tussen de palen staan. Hij kon echter niet voorkomen,  dat aanvoerder Edwin Dekker zijn honderdste doelpunt voor zijn club Wacker scoorde. 1 – 0 voor de blauwwitten uit De Wijk.

Na de pauze begon Oranje Zwart meer druk uit te oefenen, al gaf de achterhoede van Wacker, waar de teruggehaalde Jurjan Lier en de bij Wacker teruggekeerde (van v.v. Staphorst) Stefan Pouwels, voorlopig  geen thuis  gaven!! En ook invaller doelman Henri Knipmeier wist zijn doel schoon te houden.

En in de 70 ste minuut leek de wedstrijd gelopen te zijn. Scheidsrechter Omar Al Alawi uit Emmeloord zag  dat een overtreding van de laatste man van Oranje Zwart, zodanig was, dat er een rode kaart moest volgen. Een zware straf!!

Het vreemde was echter, dat Oranje Zwart daarna steeds beter ging voetballen  en de gelijkmaker kon eigenlijk niet uitblijven. Die kwam er dan ook. Uit een vrije trap scoorde Oranje Zwart de gelijkmaker. En al had Wacker daarna nog enkele prachtige scoringskansen (o.a. Rob van Luin voor een leeg doel!!!)de match eindigde in een gelijkspel van 1 – 1. Een terechte uitslag en ook al door de uitslagen op de andere velden, bereikte Wacker de bovenste plaats (door een beter doelsaldo).

Het worden  nog spannende weken!!!!!

Jan Tijink

Ondanks het vele water wat de afgelopen dagen was gevallen ging de wedstrijd tegen BEW gewoon door. Een lastige tegenstander wisten we van de vorige wedstrijd dus oppassen geblazen. Zonder het eeuwige talent Jan Bouwman maar met DE speler die alle teams al een keer geholpen heeft, Jeroen Koeling, konden we met een volwaardig elftal aantreden. Al snel was duidelijk dat wij het betere elftal waren alleen zaten er bij BEW een aantal gevaarlijke spelers tussen waardoor we niet konden verslappen.

Een never ending story zijn de vele kansen de we nodig zijn en uiteindelijk was het dan toch weer Remco Stadman die de score opende. 1-0. Na een minuut of 24 speelde de schaamstreek van Joeri weer op (weet niet wie er nu weer aan zat maar goed) waardoor hij snel de vlag ter hand nam en Steef zijn opwachting kon maken. Het spel golfde op en neer en ook BEW kreeg een paar kansjes. Gelukkig hielden Jurian en Henry het potdicht achterin. Met 1-0 de rust ingaan zou mooi zijn maar daar dacht Henry anders over. Een geweldige snoekduik naar de bal maar uiteindelijk toch langs de bal (de duik was heel mooi) kon BEW gelijk maken. Helaas. Op naar de thee.

De tweede helft pakten we de draad weer goed op. Na een mooie voorzet van Lars (deel je locatie nu eens) de Boer scoorde Remco de 2-1 en later ook de 3-1 en 4-1. Een mooie overwinning en door de overwinningen van de laatste weken rukken we op naar de bovenste regionen van de ranglijst. De komende weken twee keer tegen de nummer 2 Nieuweschoot kan ons de tweede plek op gaan leveren. Met Jan Bouwman dan weer binnen de lijnen moeten we dit seizoen nog tot mooie dingen in staat kunnen zijn.

Wordt vervolgd.

Wat een vreemde wedstrijd daar in het verre Rutten in de N.O. Polder!!! Als je 5 minuten heb gespeeld, de tegenstander in die 5 minuten volledig van de mat speelt, 5 corners hebt gehad en de 1 – 0 scoort door een prima schot van René van Zutphen (na een knalharde kopbal van Winfried Tromop tegen de paal)dan denk je als supporter: “Dit wordt een wedstrijd om het doelsaldo wat op te voeren”!

Maar ene Joris van den Berg heeft het vroeger al in een van zijn boeken geschreven: .Mysterieuze krachten in de sport”. Wacker vergat, met de stevige wind enigszins in de rug, afstand te nemen. Sterker nog: Tegenstander R.K.O. kroop steeds meer uit haar schulp en ze kregen steeds meer het idee, dat er misschien tegen dit op het oog sterker lijkende Wacker, wel iets te halen zou zijn.

En dat werd na de rust, die met die 1 –  0 voorsprong  voor Wacker was in gegaan, ook bewaarheid. Nu met de toch wel stevige wind in de rug, gingen de jongens uit de polder  er flink tegen aan en de gelijkmaker kon niet uitblijven!

“Lange halen, vroeg thuis”was hun motto!!

Ondanks het prima keepen van Jeroen Koeling, die maar eens weer van stal was gehaald omdat de vaste keeper Daan Dekker op de training geblesseerd was geworden. Als vereniging een rijk bezit om zo’n man als Jeroen achter de hand te hebben, als trainer, als voetballer en……als het moet:  als keeper in het 1^e elftal! Hulde voor deze Jeroen!!

Dus…lag de bal, buiten de schuld van Jeroen, achter hem in het net . Onbegrijpelijk:   1 – 1. Maar dan blijkt, dat deze  Wackergroep niet alleen aardig kan voetballen, maar ook mentaal een aantal jongens in haar midden heeft,  die het elftal op sleeptouw willen (en ook kunnen) nemen. Dan  maar iets minder voetballen en wat “meer de beuk er”!!!! werd het motto, daarbij gebruikmakend van de snelle voorhoede waarover men beschikt. En ondanks het feit, dat men enkele spelers met blessures moest wisselen, kwam toch de verdiende overwinningsgoal op het scorebord. En wat fijn dat de goed ingevallen Joost van der Weide de maker mocht zijn. Dik en dik verdiend dat wel!

Jan Tijink