WACKER = TRINITAS 2 = 2.
Natuurlijk is het niet leuk als je met 2 – 0 voorstaat en ver in blessuretijd je de overwinning toch nog door je vingers glipt! Maar als je dan, nu een paar uur na de wedstrijd, bij jezelf te rade gaat, zul je moeten constateren ,dat dat punt, dat TRINITAS uit het vuur sleepte, eigenlijk ook meer dan verdiend was!
Maar laten we bij het begin beginnen!
De uitwedstrijd, in het begin van de competitie, was op een smadelijke nederlaag voor Wacker uitgelopen( 5 – 2), dus viel er voor de blauwwitten wel iets recht te zetten. Die wil was ook wel terdege aanwezig, doch de tegenstander speelde in het begin dermate sterk, dat het voor Wacker aanvankelijk alleen maar tegenhouden werd en proberen met snelle tegenstoten er uit te komen.
En laat dat nou nog lukken ook. Spits Rob van Luin kwam met de bal aan de voet ergens op het middenveld op stoom en wie de snelheid van Rob kent, weet dan wel hoe laat het is! In volle vaart, alles en iedereen passerend, gaat het dan richting vijandelijk doel. Een perfecte voorzet richting de andere spits Sander Dekker volgt en met een fraaie kopbal scoort hij de 1 – 0 voor de thuisclub. En ook daarna blijven de jongens van de fusieclub Trinitas, optisch althans, duidelijk de sterkere ploeg. Maar in voetbal zegt dat niet zoveel! Want René van Zutphen denkt: “Een lekker windje mee, kom laat mij eens een gokje wagen met een afstandsschot”!!
Goed gegokt René, want de bal belandt met een fraaie boog in het doel. Een klassegoal René!! Zo, dat is 2 – 0 en iedereen die Wacker een warm hart toedraagt denkt:”Dat is kat in ’t bakkie en dat werken we na de rust wel even af”. Ja, ja, daar denken de 11 mannen in die andere kleedkamer toch even iets anders over. Die gooien de zaak in een nog hogere versnelling en voor de verdediging van Wacker wordt het uur U ! Vrouwen en kinderen eerst en proberen die 2 -0 vast te houden en met een countertje die derde er in prikken. Maar de rechtgeaarde supporter voelt al nattigheid! Dit kan niet goed gaan! En ze krijgen gelijk. In de 84 ste minuut vindt Trinitas de zo fel begeerde :”Anschlussgoal” Zou het dan toch nog verkeerd gaan voor Wacker?? Het lijkt er wel op, want als doelman Sander een aanvaller van Trinitas neerlegt krijgt Trinitas(terecht of onterecht?) de strafschop en Sander een gele prent. Maar Sander zou Sander niet zijn, als hij zich niet geweldig opnaait en met een puike redding de held van de middag lijkt te worden. Lijkt dus, want scheidsrechter Kingma gaat blessuretijd (en niet zo’n beetje ook!!) bijtrekken. En ja hoor, waar die rechtgeaarde supporter van Wacker al bang voor was, gebeurt! Scheidsrechter Kingma en iedereen van Trinitas, ziet een handsbal van een Wackerspeler op de doellijn en de bal gaat opnieuw op de stip!
En voor de tweede keer een strafschop stoppen, is zelfs voor de goed keepende Sander te veel van het goede. Trinitas grijpt dit buitenkansje nu met beide handen aan. 2 – 2!
Meteen is de wedstrijd afgelopen, teleurgestelde Wacker spelers en supporters en blijde aanhangers in het Trinitas-kamp, achterlatend.
Moraal van dit verhaal: Eigenlijk voor beide partijen een terechte uitslag!!
Jan Tijink