WACKER – LEO 2 – 3
Voor een handjevol toeschouwers heeft men in Wackerkringen drie kwart van de wedstrijd in de veronderstelling geleefd ,dat er wel wat te halen zou zijn tegen dit LEO.
Was dit LEO nou de club die vorige week Havelte met een monsterscore van 7 – 1 naar huis had gestuurd??
Dat zag je vele supporters (en misschien ook wel enkele spelers) denken, want aanvankelijk was Wacker duidelijk de betere ploeg en dat resulteerde, na een prachtige aanval, in een verdiende voorsprong door “gastspits” Derk Jan Teunis (in verband met de schorsing van Joost van der Weide) Met die stand werd ook de rust gehaald.
Na de pauze zat iedereen met een Wackerhart te wachten op die broodnodige tweede goal. Maar die kwam er niet. Erger,………… LEO ging steeds beter spelen en kwam in de 59ste minuut op gelijke hoogte.. Die treffer kwam als een dreun in het Wackerkamp binnen en de ellende werd nog erger toen keeper Bram Tijink een terugspeelbal van Edwin Dekker niet in zijn handen mocht nemen en de bal via een speler van LEO in het doel deed belanden!
Zou het dan weer misgaan vandaag?
Met de moed der wanhoop (trouwens vechtlust heeft dit elftal zeker wel) ging men er nog even tegenaan! En met succes, want Edwin Tabak bracht met een mooi schot de hoop weer terug in het blauwwitte kamp. 2 – 2. Nog een paar minuten te spelen en dan slaat het noodlot opnieuw toe voor Wacker.. Een hoge voorzet wordt door LEO prachtig ingekopt. Dat deed de deur voor de Wijker ploeg dicht. Ze zijn geklopt door een ploeg die absoluut niet beter was, doch die één doelpunt meer scoorde. En dat telt nou eenmaal in het voetbal.
Je moet wel een groot optimist zijn, om nu nog te denken dat degradatie rechtstreeks kan worden ontlopen!
Maar in voetbal zijn wel eens gekkere dingen gebeurd…….Wie weet!
Jan Tijink