Bart Smid begint bij Wacker aan zijn eerste klus als eindverantwoordelijke.
“Ik ben er aan toe om hoofdtrainer te zijn”
Uit de Meppeler Courant van vrijdag 6 februari 2015 (met toestemming)
Door Ruud Scheper – Foto: Frens Jansen
Ruinerwold/de Wijk – Pas een paar jaar geleden stond Bart Smid voor het eerst als trainer voor een spelersgroep. Eigenlijk per toeval rolde hij erin.
‘Een collega van mij – Piet de Jong (oud-speler van Berkum en ASC’62) – tipte me erover. Je bent altijd zo enthousiast over voetbal, waarom word je geen trainer, vroeg hij aan me.’
Fantastische ervaring
Geen gek idee, dacht Smid. En voor hij het wist, was hij oefenmeester van Berkum B1. Een fantastische ervaring, zo bleek dat jaar. Maar het reizen richting Zwolle werd wel een steeds groter obstakel. Via Frans Nijstad kwam Smid in contact met MSC, waar hij een jaar later het tweede elftal onder zijn hoede nam. Het werd geen onverdeeld succes: ‘Het tweede stond ver af van het eerste elftal.’ Te ver in zijn optiek. ‘Daardoor was ik veel bezig met randzaken’, blikt hij terug. ‘Ik ben voetbaltrainer, wil met voetbal bezig zijn. Ik ben geen bezigheidstherapeut.’
Nadat hij had bekendgemaakt dat het bij dat ene jaar zou blijven, belde Berry Zandink. Of hij geen interesse had om bij FC Wolvega assistent-trainer te worden? Smid hapte toe. ‘Een heel mooi jaar waarin ik kon meelopen met een trainer die het klappen van de zweep kent’, vertelt Smid.
Intensief
Intensief ook, want naast het assistentschap volgde ik de cursus TC2.’ Wat Bart Smid betreft had de situatie best een paar jaar zo mogen blijven, maar Zandink stapte na één seizoen in Wolvega op de trein richting SWZ Boso Sneek en de nieuwe trainer van FC Wolvega, Erik van der Meulen, nam zijn eigen assistent mee waardoor er voor Smid geen plaats meer was.
Gelukkig belde op dat moment Alcides. Of hij daar trainer wilde worden van het tweede? Weer hapte Smid toe, waarna een prima halfjaar volgde. ‘In de competitie draaien we bovenin mee en ook in de beker gaat het uitstekend’, reageert hij. Maar op weg naar huis, halverwege december, kreeg hij een telefoontje van Wacker. ‘De verwachting was dat hun hoofdtrainer een andere uitdaging zou gaan zoeken’, herinnert hij zich. En dat voorgevoel bleek juist.
Gezonde spanning
Smid mocht op gesprek komen bij Wacker en sprak aldaar met leden van de technische commissie en de spelersgroep. ‘Een heel prettig gesprek’, vond hij. En dat gevoel bleek wederzijds, want algauw volgde het verlossende telefoontje. ‘Geweldig om deze kans als hoofdtrainer te krijgen. Spannend ook. Ja natuurlijk. Want het is wat anders om hoofdtrainer van een club te zijn dan trainer van het tweede. De druk is groter.’ Maar het is een gezonde spanning, zo benadrukt hij. ‘Toen Wacker belde, was de keuze snel gemaakt. Een keurige club met een goede jeugdopleiding. Ik denk dat ik eraan toe ben om hoofdtrainer te zijn. Zonder denigrerend te willen doen: op het moment dat ik van FC Wolvega naar Alcides ging, merkte ik dat ik eraan toe was om met een eerste elftal te werken.’
De buren
In de loop der jaren kwam Smid regelmatig in contact met de club uit de Wijk. Als Ruinerwoldiger speelde hij menig potje bij de buren en ook als trainer van zijn kinderen betrad hij in de afgelopen jaren meerdere malen het sportveld van Wacker. Maar hoewel de club dus zeker geen onbekende voor hem is, is het ook weer niet zo dat hij de club op de voet heeft gevolgd in de afgelopen jaren. ‘Ik weet waar ze staan op de ranglijst. Hun lage klassering komt doordat ze veel geblesseerden hebben gehad in de eerste seizoenshelft, maar daar houdt het wel zo’n beetje op.’
Bang dat Wacker dit jaar onverwijld alsnog in de degradatiestress verdrinkt is Smid niet. ‘Daar zijn de spelersgroep en de huidige trainer gewoon te goed voor.’ En dan? ‘Een stabiele derdeklasser worden, met een uitschieter naar boven’, denkt Bart Smid. ‘En voor mezelf: een paar jaar bij deze club zitten lijkt me wel wat. En daarin wat moois neerzetten natuurlijk. En daarna? Dan zien we wel weer verder.’