Categorie: Wedstrijd verslagen

WACKER = DIO (OOSTERWOLDE)  1  –  1

Het is een wat vreemd verschijnsel bij het 1^e team van de voetbalvereniging “Wacker” om in uitwedstrijden ,over het algemeen ,beter voor de dag te komen, dan wanneer men een thuiswedstrijd speelt.
Speelde men b.v. vorige week tegen kampioenskandidaat in en tegen Dwingeloo, “de pannen van het dak”, vanmiddag, in de thuiswedstrijd tegen het toch heus niet zo sterke DIO uit Oosterwolde,  was het allemaal niet best (zacht uitgedrukt). Nou weet ik wel, dat een aantal factoren daar debet aan was,  zoals het feit dat men weer een flink aantal (5???) basispelers miste, de vroege blessure  in de wedstrijd van Remco Stadman, sommige spelers stonden op plaatsen waar ze normaliter niet staan etc.etc.
Ondanks de slordigheden die er waren, begon Wacker nog niet zo slecht.
Bij een forse overtredeing op Remco Stadman (die daardoor vroegtijdig het speelveld moest verlaten) kreeg Wacker een vrij trap. Wesley Bezembinder schoot deze vrije trap prachtig binnen. En dan zou je denken dat zo’n vroege voorsprong de nodige rust brengt. Niets daarvan. De “rommelarij” werd alleen maar groter, ook in de hand gewerkt  door de vreemd fluitende scheidsrechter Tuinstra.
Een mooi voorbeeld van het rommelige gedoe was de gelijkmaker van DIO in de 20^e minuut. Een vrije trap, op een behoorliike afstand van het Wackerdoel , rolde, nadat de bal allerlei lichaamsdelen had geraakt, zomaar bij Max in het doel. Met de gelijke stand van 1 – 1 werd de rust gehaald.
Een bestuurslid van DIO zei in de rust in de bestuurskamer:”Het zal mij benieuwen of deze scheidsrechter met 22 spelers het einde van de wedstrijd haalt”!
Gelukkig zijn spelers ook maar mensen die nadenken! Dat bleek gelukkig na de rust, want ondanks dat scheidsrechter Tuinstra wat bleef rommelen(er waren trouwens ook erg veel onderbrekingen voor blessures) hielden de spelers van beide partijen “het koppie”er goed bij, al was DIO toch wel iets gevaarlijker dan Wacker.
Beide partijen legden zich al vrij vroeg neer bij een gelijkspel en dat werd het uiteindelijk ook.
Een vervelend incident was de (naar verluidt zware) blessure van Wesley Bezemer kort voor het eindsignaal. Per brancard werd Wesley, die een beste partij speelde, van het veld gedragen. Jammer!!
En nog steeds zijn onze blauwwitten (en ook DIO niet) veilig.
Zondag dan maar tegen Trinitas in de thuiswedstrijd??

Jan Tijink

DWINGELOO – WACKER 1 – 2.
Laat ik dit verslag beginnen met een groot, groot compliment te maken aan het elftal van Wacker. Om na de dreun van vorige week ,die goal in de laatste minuut waardoor van het laaggeklasseerde De Blesse verloren werd, er zo’n “vechtpartij” (in de goede betekenis!) in Dwingeloo van te maken, getuigt van een geweldig teamverband! Trainer Hoekstra had op een of andere manier deze week kans gezien de “koppies” weer schoon te krijgen. Op een eigenlijk onbespeelbaar veld was voetbal (en zeker goed voetbal) bijna niet mogelijk. Maar onze blauwwitten stroopten deze middag de mouwen extra hoog op tegen het toch wel als favoriet gestarte Dwingeloo(nog steeds een van de kampioenskandidaten in de 3e klasse B).De roodwitte Dwingelers waren misschien optisch ook wel wat sterker, maar o wat waren die counters van Wacker gevaarlijk!!. Vooral linkerspits Rob van Luin was, in deze modderpoel, met z’n grote snelheid een voortdurend gevaar voor de achterhoede van Dwingeloo.
En tot grote schrik van de (nogal chauvinistische) Dwingeler aanhang, liep Rob in de 30e minuut alles en iedereen er uit, en legde de bal keurig in het netje! 1 – 0 voor Wacker. En die 1 – 0 was ook de ruststand in deze glij- en modderpartij.
Een oude, nogal fanatieke supporter van Dwingeloo,zei tegen mij dat het na de rust wel afgelopen zou zijn met die angstgevoelens van Dwingeloo voor Wacker. Hij had zijn vrouw beloofd dat de nederlaag, in het begin van dit seizoen in De Wijk, vandaag gewroken zou worden “En zo is dat”, zei hij er mij veelbetekend aankijkend, achteraan!
Nou vermoed ik, dat het in het huisje bij die oudjes, die zondagavond (ondanks “Boer zoekt vrouw”) niet gezellig is geweest!!.
Want natuurlijk gooide Dwingeloo, alles wat ze in huis hebben, na de rust in de strijd! En het zat ze een paar ook niet mee (paal en lat), maar voor de rest hield Sander (Max) Veenstra zijn doel heel lang schoon. Doch 5 minuten voor het einde,slipte een balletje door de verdediging en ook over de doellijn. Tuurlijk ging Dwingeloo in die laatste minuten op jacht naar de broodnodige overwinning in verband met hun kampioenskansen. Dat hadden ze nou beter niet kunnen doen, want daar zat Wacker nou net op te wachten. Een corner in de laatste minuut van de blessuretijd werd door de ingevallen Ties Talsma (alweer hij!) prachtig ingekopt.Kat in het bakkie voor de Wijkers, die als ware modderfiguren (niet figuurlijk bedoeld!) het veld luidjuichend verlieten.
Jammer dat scheidsrechter Frankema uit Leeuwarden, die overigens beslist niet slecht floot, onterecht begon te strooien met gele kaarten. Hij zag daarbij de erbarmelijk staat van het veld duidelijk over het hoofd!
Met 28 punten in de “knip” en nog 2 uitwedstrijden (Asser Boys en Read Zwart) en 4 thuiswedstrijden (paasmaandag Dio Oosterwolde) Jubbega, Ruinen en Trinitas, geeft dat een redelijk veilig gevoel voor handhaving in de 3e klasse.

Jan Tijink

WACKER  –  DE BLESSE   2 – 3.

We zaten al een beetje met z’n allen in de bekende “flow”van : Wat kan ons gebeuren na een aantal prima wedstrijden!
Ja, ja, in het voorwoord voor het programmablad had ik al iets gezegd  over die bekende kat, die in het nauw soms van die rare sprongen kan maken. We hebben daar zondagmiddag weer een staaltje van gezien! “De Blesse”, onderaan staand met slechts 4 schamele puntjes tegen Wacker ,dat reeds op een comfortabel aantal punten van 25 staat! “Dat varkentje wassen wel even” (om dan toch maar in de dierenuitdrukkingen te blijven) werd er in het Wijker kamp gedacht.
Eigenlijk is de charme van ons edele voetbalspel, dat het toch vaak anders loopt dan wij (de zeer deskundigen natuurlijk!!!!!) van te voren denken.

Het was vanaf het begin geen beste wedstrijd en Wacker gaf “De Blesse”al gauw het idee, dat er in De Wijk wel wat te halen zou zijn.Slordig, ongeconcentreerd spel, leidde al in de 7^e minuut tot een 1 – 0 voorsprong voor de roodwitten uit De Blesse. Geen man over boord , zag je De Wijkers denken.
Wel een man overboord, want opnieuw slordig balverlies op het middenveld, bracht zelfs de 0 -2 op het scorebord. We zijn dan 25 minuten onderweg en er is nog niets verloren. Een schepje er bovenop van Wackerzijde, brengt in de 30 minuut  de aansluitngstreffer , gescoord door de hardwerkende Wouter Keizer. Alles van “De Blesse” schreeuwde dat het buitenspel geweest zou zijn, doch scheidsrechter Alberts uit Zevenhuizen wees gedecideerd naar het midden. Als dan 5 minuten later, dankzij een kapitale blunder van de keeper van “De Blesse”  de bal toch in het doel rolt, zijn we weer terug bij af.
Na de rust is het spelpeil zeker niet gestegen, het blijft rommelig, opportunistisch (vooral van Wackerzijde) en de counters van “De Blesse” zijn knap gevaarlijk. En misschien wel door te driftig op de overwinning te gaan spelen, loopt  Wacker in het mes van de tegenstander. In de allerlaatste minuut wordt zo’n counter van “De Blesse” Wacker noodlottig.
Een onnodige  nederlaag voor onze blauwwitten, die nog steeds een paar punten nodig hebben om bij die gehate onderste plaatsen weg te blijven.
Zondag dan maar, in de uitwedstrijd in en tegen Dwingeloo??????
We hope it!

  Jan Tijink
Foto links: zittend onder de nieuwe overkapping  de spelers aankondigen voor de wedstrijd
Foto boven: achter het reclamebord de nog bemoedigende stand van 2-2 noterend.
(klik op de foto’s voor vergroting)

EVEN IETS RECHT ZETTEN!!

In mijn verslag van de wedstrijd van afgelopen zondag VENO – Wacker,  heb ik iets te veel eer aan onze spits Sander Dekker gegeven door te melden , dat hij het eerste doelpunt van Wacker scoorde. Sander kwam deze week uit zichzelf (zo is hij wel!!) vertellen dat de niet al te beste doelman van VENO het ronde ding zelf over de doellijn werkte!
Waarvan akte met dank aan Sander!

Jan Tijink.

VENO (via eenheid naar ontplooiing) – WACKER 1 – 3
De reis naar de tegenstander van deze zondag, het Vollenhoofs VENO, was enigszins optimistisch. En terecht! Want was de thuiswedstrijd tegen de rood/witten uit Vollenhove niet in een duidelijke 4 – 0 overwinning voor Wacker geëindigd? En hadden onze blauwwitten niet achtereen Stanfries, Udiros en koploper Beilen verslagen??Nou dan!!
En het optimisme was niet voor niets, want vanaf de 1e minuut van de wedstrijd in Vollenhove (wat was het daar gruwelijk koud!) was Wacker de beter voetballende ploeg. En een doelpunt kon niet uitblijven van de ploeg uit De Wijk. De gebroeders Dekker zorgden voor die eerste treffer: Edwin nam een vrije schop, de keeper van VENO verwerkte het schot niet al te best en dan staat Sander natuurlijk wel op de goede plaats om dit af te ronden.
Wacker (trainer Gert Jan Hoekstra had de slogan” Never change a winning team” een beetje toegepast, zeker wat het 4-4-2 systeem betrof) bleef de baas in het veld en het was Jurjan Lier die uit een corner keurig nummer 2 intikte. Kat in het bakkie zou je zeggen!!. Veno probeerde het wel, doch Wacker gaf tot de rust geen krimp. Na de rust kon je er op wachten dat Veno de beuk er in zou gooien. De scheidsrechter bleef echter zeer goed en consequent fluiten, ook nadat Veno, door een misverstand tussen doelman Max en René van Zutphen, de spanning leek terug te brengen.
Good old Remco Stadman kwam nog wat versterking brengen op het middenveld en toen de toch wel steeds beter voetballende Daniel Knol en penalty meekreeg, werd Remco uitgenodigd om dit klusje even te klaren en Wacker in veilige haven te loodsen.
Nou dat kun je wel aan Remco, met al zijn routine, overlaten.
De overwinning zat in de knip! 12 punten uit 4 wedstrijden,het totaal op 25 punten brengend. Een groot compliment aan trainer en spelers dat men, ondanks het feit dat men de laatste wedstrijden steeds een aantal spelers, om uiteenlopende reden miste, toch tot deze prestatie is gekomen. Klasse!!

Jan Tijink

v.v. BEILEN – WACKER 0 – 1
Het was toch wel met enige schroom dat alles wat Wacker een warm hart toedraagt , vanmiddag met een flinke hoeveelheid lood in de schoenen richting Beilen tufte. Beilen is een kampioenskandidaat, nog bijna nooit van gewonnen( zeker in Beilen niet), thuis een vrij kansloze 4 – 2 nederlaag in deze competitie, allemaal argumenten, die je kon horen in de diverse voorbesprekingen langs de lijn en in de kantine.
Maar met deze argumenten moet je echter niet bij trainer Hoekstra en de huidige selectie aankomen!! Die gaan er vanuit dat zo’n wedstrijd eerst nog maar eens gespeeld moet worden en dat we na afloop dan wel weer zien!
Fantastisch, die strijdwijze die Wacker vanmiddag op de niet al te beste grasmat legde. Tot de tanden toe gewapend waren onze blauwwitten. Heerlijk om te zien, hoe er gestreden werd. En laat Beilen dan misschien een ietsiepietsie beter zijn, de” over mijn lijk mentaliteit” van Wacker zegevierde deze middag.
Trainer Hoekstra had te maken met wat afwezigen (Jurjan Lier, Rene van Zutphen,Roy Fleming, Remco Stadman etc.) maar hij durfde het aan om zijn systeem(twee spitsen) niet te veranderen en zette prompt de 17 jarige A-junior Ties Talsma in de punt van de aanval (samen met Sander Dekker). En wat moet het heerlijk voor deze junior geweest zijn, dat juist hij dat laatste zetje, met het hoofd, mocht geven voor het, wat later zou blijken,
beslissende doelpunt in deze wedstrijd.
Je zag bij tegenstander Beilen na dat doelpunt iets “knakken”. De koppies gingen naar beneden, de nederlaag van vorige week tegen Asser Boys kwam weer boven drijven. Reden genoeg voor het Wackerkamp om er nog een schepje bovenop te gooien. Men haalde de rust met een 1 – 0 voorsprong.Na de rust zagen we Jurjan Lier al vroeg warm lopen , ten teken dat trainer Hoekstra het accent ging leggen op behoud van die 1-0. En het lukte, wel met zo nu en dan wat mazzel, maar de inzet was en bleef voorbeeldig. En dat is ook een verdienste van deze groep!!De strijd gaat nog een paar weken door, maar die 22 punten pakt men de blauwwitten niet meer af! Op naar VENO in Vollenhove, volgende week.!!!
Jan Tijink

WACKER – UDIROS   2 – 1

Tjonge, wat was het koud om naar een voetbalwedstrijd te kijken en ook om te spelen! Het was dan wel 1 maart op de kalender en volgens de deskundigen zou de winter voorbij moeten zijn. Nou vergeet het maar!! Een snijdende, forse wind die dwars over het sportveld aan de Wiltenweg stond. Gevolg natuurlijk, maar een handjevol publiek.
De stand op de ranglijst liet zien, dat beide ploegen toch wel behoefte hebben aan wat aanwinst wat het puntentotaal betreft.
Bang om te verliezen was bij beide  partijen duidelijk te zien.
Lange ballen naar voren, waarbij de wind een belangrijke rol speelde, was constant aan de orde.Udiros was het eerst gevaarlijk en raakte zelfs 2x de paal, voordat een van hun beste spelers in de 30^ste minuut op prima wijze scoorde.Wacker gooide er nog een schepje bij op en was voor de rust duidelijk de bovenliggende ploeg!! De gelijkmaker kon niet uitblijven en die kwam er ook. En aanvoerder Edwin Dekker dacht: “Ben ik potverdorie topscorer  of niet”!En hij sloeg zijn linkerbeen met geweldige kracht achter de bal die via de binnenkant van de paal in het net vloog!! De zeer terechte gelijkmaker was er!
Na de warme thee/koffie zette Wacker haar overwicht voort en het was de voor Mark Kramer ingevallen Rob van Luin, die met medewerking van de keeper van Udiros, Wacker op voorsprtong zette. Er kwamen nog wat mogelijkheden voor de blauwwitten, hoewel ook de prima keepende Sander Veenstra prima op temperatuur bleef door het vele (goede) werk dat hij moest verrichten. De wedstrijd leek beslist te worden toen de rustig fluitende scheidsrechter Pals uit Erica naar de witte stip wees omdat invaller Maurice Bouderij door de keeper van Udiros neergelegd werd. Vaste strafschopspecialist aanvoerder Erwin Dekker zou dat varkentje wel even wassen! Doch de keeper van Udiros had wat goed te maken (de blunder bij de tweede goal)en hij stopte de knal van Edwin. Het werd in de laatste minuten nog billen knijpen voor alles en iedereen die Wacker een warm hart toedraagt maar het werden 3 zeer,zeer kostbare punten voor onze blauwwitten op weg , volgende week zondag, naar het sterke Beilen!

Jan Tijink

STANFRIES – WACKER 0 – 2
Bij de aanvang van de competitie heb ik al geschreven dat deze competitie 2014/2015 eer eentje zou worden van “pompen of verzuipen” ,veroorzaakt door het feit dat twee clubs automatisch rechtstreeks degraderen en twee andere clubs voor het behoud van het 3e klasserschap degradatiewedstrijden moeten spelen.
Nou dat is, na de winterstop, ook wel gebleken. De vechtmachines zijn wel van stal gehaald!!
Dat bleek ook vanmiddag wel weer in Appelscha, waar onze blauw witten te gast waren bij “Stanfries”. Thuis had Wacker een kansloze nederlaag geleden, doch van dat kansloze van toen was niets meer te merken. In tegendeel zelfs. Wacker was eigenlijk de gehele wedstrijd de baas over de tegenstander, die vorige week nog zo’n keurige 2 – 0 overwinning had behaald in de uitwedstrijd tegen Asser Boys.
De jongens uit De Wijk lieten zien, dat de vieze smaak van de ongelukkige nederlaag van vorige week tegen Oldemarkt ,zo snel mogelijk weggespoeld moest worden. Knokkend voor elke meter(ook door de tegenstander ) werd het,( overigens zeer sportief) een boeiend schouwspel.
Het duurde echter tot de laatste minuut voor de theepauze , voordat er gescoord werd en het was de zich altijd maar weer uitslovende spits Sander Dekker, die een gaatje vond in de verdediging van Stanfries en met een lage schuiver scoorde en de thee voor onze blauw witten wat smakelijker maakte.
Na de rust eigenlijk hetzelfde spelbeeld. Het wachten was echter op de genadeklap die Wacker uit moest delen! En dat duurde, voor ons als supporters wel heel erg lang. Maar Remco Stadman zou Remco Stadman niet zijn, als hij 10 minuten voor het eindsignaal niet met een magnifiek schot Wacker in veilige haven loodste. Grote vreugde bij de blauw witten en bij de trouwe groep supporters. Met 16 punten in de knip en spelend met zoveel inzet als vanmiddag , moet het mogelijk zijn om de dans om die laatste vier plaatsen te ontspringen. Ik heb er een goed gevoel over!!!

Jan Tijink