Categorie: Wedstrijd verslagen

VAKO – WACKER 4 – 0
Tussen voetbalvreugde en voetbalverdriet lagen deze week 7 dagen!
Na de eclatante luid bejubelde zege van vorige week zondag op buurman Ruinen, trokken we, met toch nog wel een redelijk aantal supporters (allemaal met een dun strohalmpje onder de arm) naar het oude, doch mooie sportveldmet een rijke historie, van VAKO in Vries.
Maar oo, oo, wat brak dat strohalmpje snel af deze middag!
Want na een kwartier spelen stonden onze blauwwitte mannen al met 2 – 0 achter. Wat een verschil met vorige week!! Het elftal was zichzelf niet, fout op fout, concentratie die ontbrak, kortom het leek wel of er toch een te grote druk op dit jonge elftal zat.
En als VAKO dan driftig profiteert van het foutenfestival van Wacker, dan loopt de score snel op naar 4 – 0 en dreigt er een geweldige zeperd deze middag. Men wordt echter gered door de gong voor het rustsignaal, zodat Ruud en Alfred in de kleedkamer orde op zaken kunnen stellen. En dat is kennelijk gebeurd! Want zie, plotseling begint het wat beter bij Wacker te lopen en weet men de roodgelen uit Vries van verder scoren af te houden.
Een en ander is natuurlijk niet voldoende om de 4- 0 achterstand nog weg te poetsen,doch voor het moraal van de ploeg heeft dit een goede uitwerking. Deze ervaring heeft deze jonge ploeg ook nodig!!
Natuurlijk is rechtstreekse degradatie bijna niet meer af te wenden,maar men kan zich in de komende 4 wedstrijden (zondag uit naar Dwingeloo, daarna twee thuiswedstrijden tegen kampioenskandidaat F.C. Assen en DIO Oosterwolde en tenslotte uit naar GOMOS in Norg) prachtig bewijzen, dat men toch wel toekomstmogelijkheden met dit elftal heeft.
Niet in paniek raken is op dit moment het credo.
Aan de trouwe supporters zal het niet liggen!!

Jan Tijink

WACKER – RUINEN 4 – 2

Al was het nou niet een wedstrijd die lang in ons geheugen blijft hangen, er was toch een aantal vreugdevolle momenten te beleven op het zonovergoten sportveld(dat met ingang van morgen van een nieuwe grasmat wordt voorzien!) aan de Wiltenweg.
In de eerste plaats, het heerlijke lenteweer, in de tweede plaats een behoorlijke, publieke belangstelling en niet in de laatste plaats de overwinning voor onze blauwwitten op de zebra-blauwwitten uit Ruinen.
De voetbalkenner zal waarschijnlijk zeggen, dat het een niet al te beste wedstrijd was, maar het enthousiasme en de werklust van beide ploegen vergoedde veel. Maar wat wil je ook in dit stadium van de competitie!!!. Beide ploegen verkeren in degradatienood en gaan nog een spannend slot van deze competitie tegemoet.
In het begin van de wedstrijd, die correct en rustig geleid werd door scheidsrechter Dooren uit Stadskanaal, werd door beide ploegen even de kat uit de boom gekeken, doch al snel schakelden beide ploegen over op het “lange halen vroeg thuis systeem”!!Ruinen, opbouwend iets sterker en Wacker was in snelheid zo nu en dan de baas.
In de 30ste minuut nam Ruinen de leiding toen de keihardwerkende laatste man van Wacker, aanvoerder Edwin Dekker, door de spits van Ruinen op snelheid werd geklopt, en Ruinen dit keurig afwerkte. Even moest Wacker deze tegenslag verwerken, doch mentaal kreeg de ploeg een geweldige “opkikker” , toen Wesley Bezemer in de laatste minuut voor de rust de gelijkmaker scoorde. Altijd een fijn moment om te gaan rusten!
En dan die tweede helft!! Opnieuw spatten de vonken er vanaf!!
Het kan alle kanten op, doch Wacker trekt in eerste instantie aan het langste eind, als de van een schorsing teruggekeerde Joost van der Weide met een fraaie kopbal Wacker op een 2 -1 voorsprong zet.
En als dan niet veel later Rob van Luin ook nummer 3 in het netje legt, denkt iedere Wackersupporter: “Kat in ’t bakkie”.
Doch niet de keihardwerkende jongens uit Ruinen zijn die mening toegedaan!
Met een geweldige vrije trap brengen zij de spanning terug!!
3 -2!! “Zou het dan toch nog weer misgaan?” zie je de supporters van Wacker denken. “Nee hoor” zegt Derk Jan Teunis en hij schiet in de laatste minuut nummer 4 achter de keeper van Ruinen. Het is een dunne strohalm waar Wacker zich aan vast grijpt met deze overwinning, maar…………………………..het is een strohalm!!

Jan Tijink

TRINITAS – WACKER 3 – 1
Er was nog een klein beetje hoop bij de optimisten onder ons (en die zijn er absoluut!!) dat handhaving in de 3e klasse nog mogelijk zou zijn, al was de kans met slechts 10 punten minimaal.
Nou, dat sprankje hoop is zondagmiddag, op een hobbelig veld bij kampioenskandidaat Trinitas in het Friese Boyl,duidelijk in lucht opgegaan.
Onder heerlijke weersomstandigheden lieten beide ploegen zien, in deze fase van de competitie, om verschillende redenen, erg veel belangstelling voor een overwinning te hebben.
Het werd dan ook een leuke “pot”voetbal,waarbij Trinitas, aantoonde niet voor niets zo hoog op de ranglijst te staan.
Met name het loopvermogen van Trinitas was opvallend goed.
Doch ook Wacker deed goed mee en had, , met een beetje mazzel, in het begin wel een keer kunnen(en moeten!) scoren.
Dat deed Trinitas echter wel en met name spits Marc Platje was een ware plaag voor de achterhoede van Wacker! Die Marc Platje was het dan ook die Jan en Alleman in de achter- hoede van Wacker er uitliep en de 1 – 0 voor Trinitas scoorde.
Een zeer onschuldige handsbal in het strafgebied van Wacker leverde een penalty op en daar wist Douwe Jongsma wel raad mee(al was doelman Bram Tijink er bijna in geslaagd de “pengel” te keren!).
Ja,en daar sta je dan! 2 – 0 achter en ondanks het feit dat het door diezelfde,Douwe Jongsma, vlak voor de rust ook nog 3 – 0 werd , herpakte Wacker zich wonderwel, hetgeen zich na de rust voortzette.
Er werd in het blauwwitte kamp bewonderingswaardig teruggevochten. Het was dan ook meer dan verdiend dat Marcel Muller er tegen het eind van de wedstrijd in slaagde de eer te redden. Verdiend, dat wel, maar de overwinning van Trinitas was ook meer dan verdiend.
Wacker heeft nog 6 wedstrijden te gaan. Naar De Wijk komen nog Ruinen (zondag a.s.), kampioenskandidaat nr.1 F.C. Assen en Dio Oosterwolde, terwijl onze blauwwitten nog uitspelen tegen Dwingeloo, Gomos(Norg) en Vako (Vries).

Jan Tijink

WACKER – STANFRIES (APPELSCHA) 3 – 0

Laat ik beginnen met mijn bewondering en waardering uit te spreken aan de selectie en begeleiding, voor de wijze waarop men zich hersteld heeft, na de abominabel slecht wedstrijd van paaszaterdag j.l. in Oldemakrt, toen men met 5 – 0 de bietenbrug opging.Zullen de door mij gesuggereerde verplichte eieren op paaszondag dan toch hun uitwerking hebben gehad????
Hoe dan ook: Het was verheffend om te zien, hoe men op Paasmaandag de tegenstander STANFRIES tegemoet trad. Onder bijzonder slechte weersomstandigheden (stormachtige wind en regen)trok Wacker meteen (tegen de sterke wind op)ten aanval. Er werd geknokt om de 5 – 2 nederlaag in Appelscha geleden, zo snel mogelijk weg te poetsen en dat was ook al bijna snel gelukt, ware het niet dat vrouwe Fortuna de blauwwitten deze dag duidelijk de rug had toegekeerd (iets wat je in een situatie waarin Wacker verkeert altijd tegen zult komen, alles gaat tegenzitten!.) Nota bene 4 keer raakte onze club voor de pauze het alluminium in plaats van het net en het duurde tot vlak voor rust dat het eindelijk raak was. Aanvoerder Edwin Dekker, met een van zijn bekende schuivers, uit een vrije trap, scoorde de openingsgoal! Wat een opluchting tijdens de thee/koffiepauze!
Na de pauze moest het dan maar, met de storm in de rug, gebeuren! Graag die tweede en waarschijnlijk wel beslissende goal. Een geweldige rush vanaf het middenterrein door de snelle Mark Kramer, leidde tot die 2 – 0.Rob van Luin mocht, liggen op de doellijn, de bal binnenschuiven.
En toen de laatste man van STANFRIES zo vriendelijk was ook nog nummer 3 achter zijn eigen doelman te koppen, was het”Kat in ’t bakkie”. STANFRIES legde min of meer het hoofd in de schoot en Wacker knokte zich al ploeterend naar het einde om de 3 punten thuis te houden.
En toen de prima fluitende scheidsrechter Mansouri uit Vollenhove het einde floot, had Wacker een prima stimulans opgebouwd om aan de laatste 7 wedstrijden te beginnen.
Volgende week met de uitwedstrijd tegen TRINITAS in Boyl en de week daarop volgend, de thuiswedstrijd tegen buurman Ruinen, zien we wel weer verder!!

Jan Tijink

V.V. OLDEMARKT – WACKER 5 – 0 (!!!)
Een zeperd heet dat in voetbaltermen!
Tijdens het inhaalweekeinde met Pasen, stond er voor Wacker de uitwedstrijd op zaterdagmiddag naar Oldemarkt op het programma. En als er nou nog iemand in Wackerkringen was/is, die nog enige hoop had/heeft in handhaving,in de derde klasse, dat kan hij of zij die hoop rustig laten varen.
Van de tot nu toe 15 verloren wedstrijden in deze competite, is Wacker niet door een tegenstander zo weggespeeld als vanmiddag in Oldemarkt.
Natuurlijk waren er allerlei excuses! Zo miste men zo’n 4 à 5 vaste basisspelers door blessures, schorsingen en andere redenen. En het zou niet eerlijk zijn om de grote nederlaag toe te schrijven aan de (overigens hardwerkende) invallers.
Nee, Wacker komt op dit moment kwaliteit tekort om zich te handhaven in deze derde klasse.
Hoe “knullig” de diverse doelpunten (en het hadden er voor hetzelfde geld 10 kunnen zijn!!!)tot stand kwamen! Niet te geloven!!
Ik hoop dat de technische staf kans ziet(en ik heb daar het volste vertrouwen in!) om de zaak voor maandag a.s. (de thuiswedstrijd tegen STANFRIES uit Appelscha) weer op de rails te krijgen.
Misschien bij het paasdiner verplicht 5 eieren per persoon te laten eten!!!Misschien helpt dat!
Ondanks de bittere smaak van vanmiddag, toch allemaal nog prettige en gezonde paasdagen toegewenst!

Jan Tijink

WACKER – LEO 2 – 3
Voor een handjevol toeschouwers heeft men in Wackerkringen drie kwart van de wedstrijd in de veronderstelling geleefd ,dat er wel wat te halen zou zijn tegen dit LEO.
Was dit LEO nou de club die vorige week Havelte met een monsterscore van 7 – 1 naar huis had gestuurd??
Dat zag je vele supporters (en misschien ook wel enkele spelers) denken, want aanvankelijk was Wacker duidelijk de betere ploeg en dat resulteerde, na een prachtige aanval, in een verdiende voorsprong door “gastspits” Derk Jan Teunis (in verband met de schorsing van Joost van der Weide) Met die stand werd ook de rust gehaald.
Na de pauze zat iedereen met een Wackerhart te wachten op die broodnodige tweede goal. Maar die kwam er niet. Erger,………… LEO ging steeds beter spelen en kwam in de 59ste minuut op gelijke hoogte.. Die treffer kwam als een dreun in het Wackerkamp binnen en de ellende werd nog erger toen keeper Bram Tijink een terugspeelbal van Edwin Dekker niet in zijn handen mocht nemen en de bal via een speler van LEO in het doel deed belanden!
Zou het dan weer misgaan vandaag?
Met de moed der wanhoop (trouwens vechtlust heeft dit elftal zeker wel) ging men er nog even tegenaan! En met succes, want Edwin Tabak bracht met een mooi schot de hoop weer terug in het blauwwitte kamp. 2 – 2. Nog een paar minuten te spelen en dan slaat het noodlot opnieuw toe voor Wacker.. Een hoge voorzet wordt door LEO prachtig ingekopt. Dat deed de deur voor de Wijker ploeg dicht. Ze zijn geklopt door een ploeg die absoluut niet beter was, doch die één doelpunt meer scoorde. En dat telt nou eenmaal in het voetbal.
Je moet wel een groot optimist zijn, om nu nog te denken dat degradatie rechtstreeks kan worden ontlopen!
Maar in voetbal zijn wel eens gekkere dingen gebeurd…….Wie weet!

Jan Tijink

WACKER – HAVELTE 0 – 2
Het leek zondagmiddag allemaal mooi te worden voor onze club Wacker. Prachtig, zonnig weer, een tegenstander die qua punten te benaderen was, 25 pupillen (in prachtige nieuwe wedstrijdkleren aangeboden door onze coopwinkel in De Wijk) die de spelers mochten begeleiden richting middenstip, veel publiek, radio en televisie Drenthe aanwezig en een goed bespeelbaar veld!
Wat wil je nog meer, zou je denken! Ja… een overwinning op de ploeg uit Havelte¸die ook in degradatienood verkeert.
Hoewel Wacker voortvarend aan de wedstrijd begon en in de eerste 10 minuten zowaar een paar kansje kreeg, zag je aan onze jonge ploeg, dat de druk van het moeten winnen, wel erg groot was op de jonge schouders. En als dan Havelte na 10 minuten spelen kans ziet om binnen 2 minuten 2x te scoren (de achterhoede van Wacker liet zich twee keer door een paar corpulente mannen van Havelte beetnemen) dan wordt de genoemde druk nog groter. Het voetballen wordt minder, er is te weinig aansluiting vanuit het middenveld naar de voorhoede en Havelte komt daardoor (en ook door de 2 – 0 voorsprong!) steeds beter in haar spel.
En terwijl de wolken aan de eerst zo mooie blauwe hemel steeds dichter en dichter werden, gold dat ook voor onze blauwwitten. Het geloof in eigen kunnen werd steeds minder en minder. Interim-trainer Ruud Westerhoven (ik hoorde hem op radio Drenthe zeggen , dat hij blijft)probeerde nog met een wissel (aanvaller Koen van Luin voor verdediger Ivar Knol), de bakens te verzetten, doch Havelte speelde het wat geroutineerder uit, uiteindelijk uitmondend in toch wel een verdiende overwinning!
En nu?? Dat zag je sommige mensen zich afvragen.
Nou, de hemel is niet naar beneden gekomen en Wacker is, ook na deze nederlaag echt nog wel Wacker!! Natuurlijk komt degradatie nu wel akelig dichtbij! Nou en?
Ik zou zeggen, neem de druk van de ketel, ga de rest van deze competitie lekker voetballen, maak het andere ploegen flink lastig door ze puntjes af te snoepen en dan zien we wel wat de toekomst ons brengt! Succes daar mee!!
Jan Tijink

En weer waren de weersomstandigheden van dien aard, dat het merendeel van de amateurvoetbalwedstrijden afgelast werden.
En dus klonk bij mij tegen twaalf uur de telefoon: “Goi nog hen”??
“Tuurlijk, André”!
En dus tuf ik samen met André Prent door de storm en de geweldige regenbuien, over de autobaan naar Hoogeveen.
“Hoogeveen”?? zult u zeggen? Ja, inderdaad want Wacker en Hodo uit Hollandseveld hebben kans gezien een plaatsje te krijgen voor een vriendschappelijke wedstrijd op die fantastische voetbalakkomodatie van H.Z.V.V. en v.v. Hoogeveen . Een paar prachtige hoofdvelden (met tribune) en. naar ik meen, 5 of 6 kunstgrasvelden.
HODO, onder leiding van onze oud-trainer, onze oud-speler en mijn oud-leerling Jannes de Lange, staat er in die andere 3e klasse ongeveer net zo beroerd voor als onze blauwwitten in de 3e klasse B.
Op een natuurlijk glad, doch voortreffelijk veld, maken beide clubs er een nuttig “oefenpotje” van. HODO nam, via een vrije trap die door een van de Wackerspelers van richting werd veranderd, de leiding. Na de rust werd Wacker, ook al door een paar omzettingen in het team, wat sterker en was het de altijd dreigende linkerspits Rob van Luin, die met een bekeken goal de gelijkmaker scoorde. Dat aanvoerder Edwin Dekker, ook nog kans zag om de winnende treffer aan te laten tekenen, was heel goed voor het moraal van onze blauwwitten, die met een goed gevoel het mooie sportpark in Hoogeveen konden verlaten.

Jan Tijink