Jaar: 2019

Ja, ja, het was zondag voor Wacker: Er op of….. er onder! Het werd het laatste. De laatste twee wedstrijden  (uit naar ULO SPORT in Zwolle en , volgende week de thuiswedstrijd tegen “De Blesse) moesten absoluut gewonnen worden om  mee te blijven doen voor het kampioenschap! De eerste wedstrijd bleek zondag j.l. al een te zware druk op de schouders gelegd te hebben bij onze blauwwitte ploeg.  Het begin was overdonderend van Wacker! In de 1^e minuut knalde René van Zutphen keihard op de kruising en ……..uit de tegenaanval van  de Turkse  ploeg lag de bal achter doelman Daan Dekker in het Wijker doel! Dat was even andere koek!! Je zag de hierboven genoemde druk al een beetje binnensluipen bij de Wijker ploeg en het werd er niet beter op, toen Ulo Sport in de 14^e minuut de stand zelfs op 2 – 0 zette.

Gelukkig zorgde Winfried Tromop ervoor dat de hoop bij de Wacker-aanhang niet helemaal verloren ging,want hij frommelde de tegengaol binnen, zodat er met een 2 – 1 voorsprong voor Ulo Sport,  thee kon worden gedronken.

Na rust kreeg Wacker de wind mee en met alle moed die er nog in de benen zat, probeerde men die broodnodig gelijkmaker te maken. Maar opnieuw kwam er een geweldige dreun in het Wackerkamp, toen in de55e minuut Ulo Sport kans zag de derde te produceren. Met de moed der wanhoop trok Wacker ten aanval en waarachtig, in der 72^e minuut zag Rob van Luin kans om de 3 – 2 op het scorebord te brengen. En toen Winfried Tromop in 91^e minuut de gelijkmaker (uit een penalty) binnenschoot, was er nog weer hoop.En het sprookje leek nog niet voorbij, want in de 6^e minuut van de blessuretijd, kwam diezelfde Rob van Luin alleen voor de keeper van Ulo Sport te staan en terwijl we allemaal klaar stonden om de broodnodige overwinning te gaan vieren, miste Rob deze unieke kans. Over en uit!! Uithuilen en in de  nacompetitie opnieuw beginnen!!!!

Jan Tijink

Op een werkelijk prima grasmat (hulde aan de terreincommissie) . onder mooie weersomstandigheden, begon Wacker aan zijn een na laatste thuiswedstrijd van deze voetbalcompetitie 2018/2019. Een competitie, die beslist spannend was en is tot de laatste wedstrijden over 2 weken. Wacker mocht, wilde men in de pas blijven lopen met enkele koplopers, beslist geen puntverlies oplopen tegen de mannen van UDIROS(“Ons Dorp Is Riek Oan Sport”)uit het Friese Nieuwehorne.Deze vereniging zullen we volgend jaar niet meer terugzien in de zondagcompetitie, want zij gaan naar het zaterdagvoetbal. Desalniettemin probeerden deze Friese mannen hun huid zo duur mogelijk te verkopen! Dat bleek ook wel, want na 4 minuten namen zij brutaalweg de leiding, na een misverstand in de Wackerverdediging. Dat was wel even schrikken in het Wackerkamp, want daar had men absoluut geen rekening mee gehouden.Maar gelukkig hield men “de kop erbij” en onder aanvoering van de wederom voortreffelijk spelende, Winfried Tromop, toog men ten aanval. En het was Rob van Luin (met zijn snelheid een plaag voor de tegenstander) die in de 11^e minuut de gelijkmaker scoorde. En nadat Joost van der Weide met een geweldige knal het houtwerk op haar kwaliteit teste (het leek er op dat de bal achter de doellijn belandde, doch de voortreffelijk fluitende 18 jarige (!!) scheidsrechter Bart Zinger uit Westerbork, kon onmogelijk constateren dat dit een doelpunt was) was het de al eerder genoemde Winfried Tromop die met een schitterende vrije trap , in de  13^e minuut Wacker naar een voorsprong schoot. En toen Joost van der Weide in de laatste minuut voor de rust met een prachtige kopbal de 3 – 1 liet aanteken, was dat de nekslag voor de dappere Friezen.

In de tweede helft liet broer Nick van der Weide zien, niet onder te willen doen voor broerlief Joost door nummer 4 binnen te schieten. De wedstrijd was natuurlijk al lang gelopen en het was voor de ijverige Ruben Roesscher  heel fijn om met een beste “pegel”, nummer 5 in de touwen te jagen.

De uitslagen op de andere velden waren van dien aard dat Wacker, met nog 2 wedstrijden voor de boeg, a.s. zondag uit naar ULO SPORT in Zwolle en de week daarop (zoals het nu lijkt)  thuis de “kraker” tegen “De Blesse”,nog steeds in de race is voor een kampioenschap!!.

Spannend tot de laatste speeldag!!!!!!!!!!

Jan Tijink

De voetbalvereniging “Kraggenburg” had gevraagd om de, voor 5 mei vastgestelde competitiewedstrijd tegen “Wacker” , te spelen op vrijdagavond 3 mei om 19.30 uur.

“Wacker” ging daarmee akkoord, er van uitgaande dat men in Kraggenburg over een lichtinstallatie beschikte. Niet dus!! Een riskante zaak natuurlijk, zeker als het weer wat aan de donkere kant is. En dat was het die vrijdagavond. Ook de scheidsrechter zag de bui, letterlijk en figuurlijk, al hangen! Hij besloot dus om maar om 19.15 uur te beginnen. De hele competitie beginnen we meestal te laat, doch nu een keer een kwartier te vroeg!! En dat was maar goed ook, want toen de scheidsrechter om ruim kwart over negen afblies voor het einde, kon je mekaar nog net zien!

Maar nu de wedstrijd. Toen alles en iedereen op het veld stond om kwart over zeven en men af wilde trappen, was daar plotseling een hond op het veld, zo’n klein “keffertje”(sorry hondenbezitters) die van de ene kant van het veld naar de andere kant rende. Spelers, bestuursleden en zelfs de scheidsrechter, er achter aan. Een koddig gezicht was het wel!! Het beest had er ontzettend veel lol en maakte zijn rondjes  in steeds nieuwe records!! Eindelijk was daar de eigenaar met een touw, dat hij om de nek van het hondje wist te krijgen. Je vraagt je dan wel af, waarom hij dat touw niet eerder om de nek van het hondje had gedaan? Wie laat nou een hond los op een voetbalveld waar dat beest een bal zag rollen!!

O ja, er was ook nog de wedstrijd van Kraggenburg tegen Wacker. Beide ploegen hadden nog belang bij de punten, Kraggenburg omdat ze dat degradatiespook steeds dichter bij zien komen en Wacker ( gelukkig weer compleet)lonkt toch nog wel met een scheef oog naar de toppositie. De omstandigheden waren niet best, een druiliger regen, een spiegelglad veld en dus vele glij- en valpartijen. De “polderjongens” gingen er in het begin beter mee om en gooiden er een flinke portie enthousiasme tegen aan en waren, optisch althans, duidelijk sterker. Gelukkig heb je dan een aanvoerder die op zoek is naar de  tweede serie van 100 doelpunten. Juist hij, Edwin Dekker, vond dat het tijd werd om aan die tweede serie te beginnen. En uit een prima voorzet van Rob van Luin, kopte Edwin, vallend, à la Bep Bakhuis(ouderen onder ons zullen zich dat doelpunt nog wel herinneren!!!), de 1 – 0 voor de blauwwitten  binnen. Met die stand gingen we rusten. Ik heb een vermoeden, dat trainer Theo van ’t Zand, pittig heeft gesproken in de kleedkamer (of iets door de thee heeft gedaan) want er stond na de pauze een ander blauwwit binnen de lijnen. Men greep het overwicht en liet dat ook niet meer los. Er ontstonden prachtige kansen maar ………..tussen de palen: Ho maar!  En de schaarse uitvallen van Kattenburg bleven gevaarlijk, maar keeper Daan Dekker had, na zijn blessureleed, een aantal voortreffelijke reddingen in huis. Hij kon echter niet voorkomen, dat de “polderjongens “de gelijkmaker “binnenfrommelden”. Zouden we dan toch, hier op de bodem van de Zuiderzee, schade oplopen???Nee toch? En wie kwam daar in het halfdonker, onder het toeziend oog van zijn vader en moeder, als reddende engel naar voren geschoven?? Juist ja, die lange, wat slungelig aandoende  jongen, die maar steeds beter gaat spelen en ook tijdens deze wedstrijd weer een geweldige mentaliteit toonde: KEVIN KLOMP. Hoe hij het precies heeft gedaan konden we aan de andere kant van het veld  in het halfdonker niet goed zien, maar hij had het bruine monster achter de doelman weten te werken! Grote vreugde bij spelers en de 12 (!!!) supporters van Wacker (waar waren die anderen????).

Met nog 3 wedstrijden (2 thuis, Udiros en De Blesse) en 1 uitwedstrijd naar Ulu Sport in Zwolle, brandt het licht aan het eind van de tunnel nog steeds!!!

Jan Tijink